((مجسمه کوهنورد)) میدان سربند، 50 ساله شد!!

نامش تندیس کوهنورد است اما هر کس می خواهد قرار بگذارد، میگوید: کنار ((مجسمه)). مجسمه بهترین نامی است که می توان با آن، نشانی او را داد. مجسمه سالهاست که آنجا ایستاده است و چشم به دوردست ها دارد یا شاید بهتر است بگوییم، قرار بود چشم به دوردست ها داشته باشد، اگر این روزها ساختمانها بگذارند. ((مجسمه)) در این سالها میلیون ها کوهنورد را در کنار خود دیده است. گاهی با او عکس یادگاری میگیرند و گاهی بی تفاوت از کنارش می گذرند. ((مجسمه)) به راستی هیکل ورزشکاری دارد و چهره ای دلنشین. کوله پشتی و عصا و  کفش ویژه کوهنوردان را پوشیده و استوار ایستاده است. اما این ((مجسمه)) کیست و چه کسی او را ساخته است؟ تندیس کوهنورد اینک پنجاه سال دارد یعنی درست در سال 1338 خورشیدی در میدان سربند در بخش دربند شمیران، نصب شده است. ساخت این تندیس در سال 1337 خورشیدی از سوی ((حسن وجدان خوش)) از کوهنوردان کهنه کار ایرانی پیشنهاد داده شد. سرهنگ ((بیات)) ریس مرکز آموزش کوهستانی ارتش، با پی گیری های بسیار مقدمات ساخت آن را فراهم کرد و ((مهام)) شهردار وقت تهران 10 هزار تومان از سوی شهرداری برای ساخت تندیس پرداخت. این تندیس مدل چهره ((امیر شاه قدمی)) گروهبان ارتش و مربی کوهنوردی مرکز آموزش کوهستانی و مربی اسکی ایران است. سرهنگ بیات او را به سازنده تندیس یعنی استاد ((رضا لعل ریاحی)) پیشنهاد کرد.  سال 1338 خورشیدی، یک سال پس از این پیشنهاد مدل گچی آن آماده و در میدان سر بند گذاشته شد اما بارندگی و یخ زدگی زمستان همان سال بود که دست و بخشی از بدن تندیس را خرد کرد. این بخش مدت ها با پرچم ایران پوشانده شده بود تا اینکه در سال 1341 با پیگیری های ریس وقت فدراسیون،((رضا لعل ریاحی)) تندیس سیمانی را آماده کرد که این تندیس هنوز پا برجاست. ((مجسمه)) یا همان تندیس سیمانی کوهنورد اینک پس از پنجاه سال بخش جدا ناپذیر خاطرات تک تک ما از کوهنوردی شده است. یک تندیس زیبای شهری گاه در نگاه گردشگران تنها نشان از آن شهر یا کشور می شود که هیچ گاه آن را فراموش نمی کنند و گاه نمادی از یک گروه یا یک فرهنگ ویژه است. بیش از هر چیز این تندیس ها می توانند سطح آگاهی همگانی را بالا برده و به یادآوری تاریخ نیز کمک کنند. تندیس های هنرمندانه گرچه بی جان هستند اما جانی تازه به فضای شهر می بخشند.

# نکته: بد نیست هیات کوهنوردی استان فارس که پس از پی گیری بسیار نام میدانی را در شیراز به نام ((میدان کوهنورد)) ثبت کرد اینک به فکر ساخت مجسمه ای زیبا باشد، شاید بتوان 50 سال بعد سالروز ساختش را گرامی داشت!!!

نویسنده:امیرحسین نوری بد- منبع: امرداد

امروزه یكی از راه های آسان در دسترس قرار گرفتن غذاها استفاده از كنسرو شده آنها است كه متاسفانه به جزء لاینفك زندگی تبدیل شده اند. به گفته كارشناسان علوم غذایی هر روزه تقاضای مصرف كنندگان هم برای این نوع غذاها بیشتر می شود. كنسرو از نظر لغوی به معنای حفاظت و نگهداری بوده و مدت هاست از این روش برای نگهداری مواد غذایی استفاده می شود. از قدیمی ترین كنسروها، كنسروماهی و جدیدترین آنها كه نسل جدیدی از این نوع غذاهاست می توان به كنسرو خورشت قیمه، قورمه سبزی، فسنجان، كله پاچه و غیره اشاره كرد. از امتیازات غذاهای كنسروی قابلیت نگهداری طولانی مدت آنها بدون نیاز به یخچال و فریزر، قیمت پائین، حمل آسان در مسافرت های كوتاه و سفرهای ورزشی، تفریحی یا كاری، نداشتن ضایعات، در دسترس بودن انواع مختلف غذاها، میوه و سبزیجات در همه فصول سال و همچنین سلامت آنها با نظارت و كنترل های بهداشتی مناسب است، البته همان گونه كه غذاهای كنسروی راهی آسان به منظور استفاده از مواد غذایی گوناگون به شمار می رود، دارای مضراتی هم هست كه می تواند در طولانی مدت سلامت مصرف كنندگان را به خطر اندازد.